Καλο καλοκαίρι ..9:25.. Μωρά μου..!!
I left my bible by the side of the road carved my initials in an old dead tree I'm goin' away but I'm gonna be back when it's time to walk away and start all over again. (Tom Waits)
Μ` απέλυσαν απ` τη δουλειά
Με χώρισε η γυναίκα μου
Έχασα στο Κίνο δανεικά και πώς τα δίνω
Το νοίκι ρέει , χρέη
Η ζωή μου παραπαίει
Αμέτρητοι λογαριασμοί και λάθος υπολογισμοί
Και σαν να μην φτάναν όλα αυτά
Στην Αττική το απόγευμα
Για πυροσβεστήρα πήρα κλήση 80 €
Και μες την γκαντεμιά μου
Μες τον πανικό πηγαίνω
Βάζω τα καλά μου παίρνω ό, τι έχω βγαίνω και
Χορεύω, χορεύω ό, τι προβλήματα έχω στην άκρη τ` αφήνω
Ξεδίνω, παίρνω φόρα πάω στο μπαρ
Βάζω τεκίλα και πίνω και πίνω
Για την στιγμή για την χαρά για την παρηγοριά
Χτυπάει το άγχος απ τη μια
Από την άλλη η καρδιά
Βραδυκαρδία παίρνω χάπια για την αϋπνία
Σαν ταινία βγάζει πιστόλι η εφορία
Σηκώνω τα χέρια φωνάζω για φόνο
Της λέω θέλω χρόνο αφού χρόνια πληρώνω
Και σαν να μην φτάναν όλα αυτά
Στην Αττική το απόγευμα
Για πυροσβεστήρα πήρα κλήση 80 €
Και μες την γκαντεμιά μου
Μες τον πανικό πηγαίνω
Βάζω τα καλά μου
Παίρνω ό, τι έχω βγαίνω και
Χορεύω, χορεύω ό, τι προβλήματα έχω στην άκρη τ` αφήνω
Ξεδίνω, παίρνω φόρα πάω στο μπαρ
Βάζω τεκίλα και πίνω και πίνω
Για την στιγμή για την χαρά για την παρηγοριά
Και χορεύω, χορεύω ό, τι προβλήματα έχω στην άκρη τ` αφήνω
Ξεδίνω, παίρνω φόρα πάω στο μπαρ
Βάζω τεκίλα και πίνω και πίνω
Για την στιγμή για την χαρά για την παρηγοριά..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
06:39
Νύχτα βροχερή άδειο το χέρι
ψάχνει να σε βρει μα δεν το ξέρει
πού θα σε βρει
Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα βροχή
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή
Πέτρωσ' η φωνή και πώς να κλάψει
που ΄φυγες εσύ έχουν ανάψει
χίλιοι καημοί
Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα βροχή
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή
Θα ΄ρθει το πρωί και θα περάσει
θα με λυπηθεί θα με ξεχάσει
όπως κι εσύ
Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες τώρα βροχή
μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
09:17
When routine bites hard and ambitions are low
And resentment rides high but emotions won't grow
And we're changing our ways, taking different roads
Then love, love will tear us apart again
Love, love will tear us apart again
Why is the bedroom so cold turned away on your side?
Is my timing that flawed our respect run so dry?
Yet there's still this appeal that we've kept through our lives
But love, love will tear us apart again
Love, love will tear us apart again
Do you cry out in your sleep all my failings exposed?
And there's a taste in my mouth as desperation takes hold
Is it something so good just can't function no more?
When love, love will tear us apart again
Love, love will tear us apart again
Love, love will tear us apart again
Love, love will tear us apart again
When routine bites hard and ambitions are low
And resentment rides high but emotions won't grow
And we're changing our ways, taking different roads
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
13:16
Είμαι γυφτάκι στην Πανεπιστημίου
με τα τραγούδια, πατσαβούρια μου, γυαλίζω το παρμπρίζ
και τα όνειρά σας σε στάσεις λεωφορείου
με τα λουλούδια, τα κουλούρια μου, πουλάω και την ψυχή μου
στα παιδιά σας σε τάφους γυμνασίου
τα σουσαμένια μου μπουμπούκια βουτηγμένα σε χολή
γλώσσα σφουγγάρι, δαίμων του κυλικείου
στο μαυροπίνακα καρφώνω τους σπασίκλες μαθητές
και τα τσιράκια του άρχοντα - ηλιθίου,
τους κοπαδίτες, τους μουγκούς,τους σιωπηλούς πλειοψηφούντες
δουλειές με φούντες, μπαίνω με τα τσαρούχια
στο σαλονάκι της Ευρώπης μιά ζωή πρετ - α - πορτέμε περιμένει
κάνω παιχνίδια με λόγια και με νότες
έχω κρυμμένα τραγουδάκια στα μανίκια,στα μπατζάκια
γητεύω κότες, άγουρα κοριτσάκια
και τα φυτεύω στο κρεβάτι με τα κέρατα να εξέχουν
στα τασάκια από έρωτες καπότες
με γουρουνάκια κουμπαράδες να κυλιέμαι στα λεφτά
βαράω κουδούνι στης καφετζούς της πόρτες
η σκονισμένη νεολαία σαβανωμένη συνολάκια
κάνει νάζια σε ντίσκο καρμανιόλες
θεατές και νικημένοι, ονειρώξεων λεκέδες
είμαστε όλες ένα μάτσο βιόλες
σας σιχάθηκε η ψυχή μου, καρκινάκια του πλανήτη, σκατοκαριόλες.
panousis dimitrios (tzimis).
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
03:35
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
01:00
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:01
ΕΙΣΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΘΡΥΛΕ ΠΟΥ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΑ
ΜΟΥ ΤΡΥΠΑΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΕΙΣΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΔΥΝΑΤΗ
ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΑΝ ΚΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΑΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ
ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕ, ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕ
ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΙΑΤΡΕΥΤΩ ΟΥΤΕ ΦΑΡΜΑΚΟ ΝΑ ΒΡΩ
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
18:14
Ναι είναι αυτοκόλλητα και κολλάνε πάνω στην ηλίθια νοοτροπία του εγκεφάλου τους..
http://www.streetpanthers.gr/
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
01:33
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
17:36
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
02:12
Time: Summer 2007, Place: Greece/Hellas, Fact : 70 Deaths.
The video was made by σμυναγό Δημήτριος Στοιλίδης who got killed along with υποσμηναγό Ιωάννη Χατζούδη while attempting to put off fires at Styra in Evoia.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
00:34
Τόσα χρόνια μες στους χάρτες μου σε ψάχνω
και ας μην έσκυψες ποτέ
στο μέτωπό μου με τα δυο σου χείλια
ν'αφήσεις μια ανάσα στη ζωή μου
Κι αν η προσευχή μου οινόπνευμα μυρίζει
καπνό και πυρετό
Στο γυάλινο το κύμα τ'όνομά σου φωνάζω
να καθρεφτιστεί η φωνή μου
Και στην όχθη που χτενίζεσαι ακουστεί
σαν αλμυρό τραγούδι που σου φέρνει
ερωτευμένο το νερό
Και στο διάβολο πουλάω την ψυχή μου εγώ
για να βρεθώ απόψε τυλιγμένος στου κορμιού σου το βυθό
Κάπου η νύχτα μεσοπέλαγα κρεμιέται
στην αγχόνη του ουρανού
και ο δαίμονας καβάλα στο σκοτάδι
αρπάζει τη μετέωρη ευχή μου
και σαν άστρο καυτερό προς το νησί σου
τα λόγια μου πετάει πληγώνοντας τα βράχια και την άμμο
στη χτένα σου καρφώνει την ψυχή μου
και σταγόνα τη σταγόνα κυλάω εγώ
σαν αλμυρό νερό στους ώμους και στον ακριβό σου το λαιμό
και ας μην το ξέρω πως του λόγου σου στην ανεμόσκαλα εκεί
με περιμένει για να μου λιμάρει το σχοινί
Πάνε χρόνια που αντίκρυ αναβοσβήνουν τα φώτα κάποιας γης
τα φώτα κάποιας ξεχασμένης νήσου,
που λένε είν'οι κορφές του παραδείσου
Μα το ξέρω είναι της θάλασσας τα μάγια,
δεν υπάρχει αυτή η στεριά
μιας και κανείς ποτέ του εκεί δεν πήγε
γι'αυτό σφιχτά κρατιέμαι στο κορμί σου.
Και μπροστά απ'τους κολασμένους περνάω εγώ
σαν μια σκια που σεργιανάει στον Αδη τη δικιά σου μυρωδιά
και είναι, λέω, ο παράδεισος για μας αγάπη μου μικρή να μοιραζόμαστε τούτη
την κόλαση μαζί..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:59
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:31
Άιντε μηλιά μωρέ στον εγκρεμό, άιντες καλέ με μήλα φορτωμένη..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
20:52
Ένα πουλί απόδημο καθόταν στην πλατεία
χάζευε τους περαστικούς κι έπινε μπύρα κρύα
η πρώτη φέρνει δεύτερη κι η δεύτερη ζαλάδες
κάτω από τα καθίσματα κινούνται συμπληγάδες.
κι ενώ στο Vox παιζότανε έργο του Παζολίνι
χάλασε απότομα ο καιρός και ξέσπασε μπουρίνι
δεν ήταν στάλες της βροχής για να κρατάς ομπρέλα
ήτανε μπάτσοι διάλεχτοι που ψάχναν πασαρέλα.
κανένας δεν τους κοίταξε τους γύρισαν την πλάτη
και μείνανε τα μανεκέν στην πίκρα και στο άχτι
κι έτσι όπως ήταν του χεριού την πέσαν στο πουλάκι
γιατί είχε στη φτερούγα του φθηνό σκουλαρικάκι.
με γεια το μοντελάκι σου που έφτιαξε ο Τσεκλένης
κυρ' αστυνόμε το φτωχό τι έφταιξα και δέρνεις?
φταίει το σκουλαρίκι σου γιατί αντάυγες βγάζει
κι ενώ 'μαι αυτοκράτορας γελάει και με χλευάζει.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
12:11
Θάσος ..απ'τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Θάσος ..η Κορώνα των Λιμεναριών.
Θάσος ..στην Κορώνα των Λιμεναριών.
Θάσος ..Πανσέληνος στην Κορώνα των Λιμεναριών.
Θάσος ..στο Πευκάρι.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:38
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:40
Καίγομαι, καίγομαι - Νίκος Γκάτσος, Σταύρος Ξαρχάκος
Όταν γεννιέται ο άνθρωπος ένας καημός γεννιέται
όταν φουντώνει ο πόλεμος το αίμα δε μετριέται
Καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι πέτα με σε θάλασσα βαθιά
Ορκίστηκα στα μάτια σου που τα 'χα σαν βαγγέλιο
τη μαχαιριά που μου 'δωκες να σου την κάμω γέλιο
Καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι πέτα με σε θάλασσα βαθιά
Μα συ βαθιά στην κόλαση την αλυσίδα σπάσε
κι αν με τραβήξεις δίπλα σου ευλογημένος να 'σαι
Καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι πέτα με σε θάλασσα βαθιά
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:16
-γιατί το εννέα με πέντε κάθε μέρα, με τόσα άλλα που θέλω να κάνω και δε προλαβαίνω, το νιώθω ..βάρβαρο!
-γιατί θέλω να φύγω από την Αθήνα ..ΤΩΡΑ!
-γιατί θέλω κάποιο δάσος να με τυλίγει με τη σκιά του, εδώ μου μυρίζει η καμμένη Πάρνηθα και τα νεκρά ελάφια.
-γιατί δε θέλω να βλέπω τα μούτρα τους, του κάθε μαλάκα και του κάθε ανεύθυνο-υπεύθυνου.
-γιατί θέλω να διαβάσω ένα βιβλίο ..με ηρεμία.
-γιατί θέλω να γίνω ένα με την αιώρα μου.
-γιατί θέλω να απενεργοποιήσω τα κινητά μου.
-γιατί θέλω να κολυμπήσω ελεύθερα χωρίς σημάδια από το μαγιό.
-γιατί δεν θέλω να κουβαλάω μαζί μου κατσαβίδια, προγράμματα, χαρτιά, cd και dvd, κλειδία και άγχος.
-γιατί βαράω μύγες όταν δε παίζει δουλειά και το κόστος του χαμένου χρόνου είναι ανεκτίμητο.
-γιατί τα πρωινά της δευτέρας είναι "τρομοκρατία", μαζί με τα πρωινά της τρίτης, της τετάρτης, της πέμπτης και της παρασκευής.
-γιατί θέλω βουνό και θάλασσα να βλέπω μόνο.
-γιατί είμαι σπίτι και πατάω το 9 για να πάρω τηλέφωνο, λες και είμαι στην εταιρία.
-γιατί στο ασανσέρ είμαι στο ισόγειο και πατάω "ισόγειο" και αναρωτιέμαι με απορία γιατί δεν ξεκινάει.
-γιατί θέλω να κουβαλάω τη σκηνή μου στην πλάτη μέχρι να βρώ το καλύτερο σημείο να τη στήσω.
-γιατί στην εταιρία δε μας επιτρέπουν να φοράμε σανδάλια και βερμούδες, στον καύσωνα.
-γιατί μάλλον πρέπει να πάω διακοπές.
-γιατί το έχουμε γαμήσει ..με το pro evolution, ας παίξουμε στην παραλία ή στο δάσος μπάλα.
-γιατί θέλω να φοράω μάσκα και βατραχοπέδιλα και στο γραφείο δε μας το επιτρέπουν κι αυτό.
-γιατί είναι οι μπαταρίες μου για όλο το χειμώνα. Και έχω αποφορτιστεί.
-για όλα αυτά και άλλα που θα τα κάνω όταν την πάρω. Την τιμημένη..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:37
Ξέρω τι σκέφτεστε....
Πότε θα τελειώσουμε επιτέλους,
να παμε σπίτι να μαζευτούμε με την παρέα μας
και να παίξουμε κανά τουρνουά pro evolution..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
10:34
.. ας ανοίξει η φωτιά να με λούσει με ήλιο καυτό, να δροσιστώ με μια βουτιά στης γης το βυθό. Δέντρα να αγγίζουν εμένα απ'τα τεντομένα σχοινιά της αιώρας, προέκταση των χεριών μου βιβλία, μπύρες, τσάγια και κρασιά. Άσε με να δω το βουνό πως μιλάει στα ποτάμια του, δώσμου ώρες, μέρες, μήνες και χρόνια να χαζεύω την αλμύρα του, άσε με να το δω πως κολυμπάει μία στ'ανοιχτά και πότε στα ρυχά. Και την νύχτα να λούζομαι αστέρια, για το φεγγάρι δε θα πω, για 'κείνο τα ξέρεις όλα. Ωρίωνα και Ανδρόμέδα, ταξίδι με το πλοίο, χαράματα ανάσκελα και μεσημέρι χώμα μετά τη βροχή να μυρίζει, προσευχές μη ξαναβρέξει γιατί τα πράγματα στη σκηνή έγιναν μούσκεμα. Κεριά την ημέρα αναμένα, ελευθερία. Ελευθερία στα γόνατά μου να μπορούν να γυρνάνε τη γη, χωρίς να τα παίζουν. "Δώσμου λίγη ακόμα αγάπη", κι άσε με να γελάω. Ξέρω τι να κάνω. Έμαθα. Με τον καιρό θα τα βρω, και με 'σένα. Και με 'μένα. Γελάω. Τα σημάδια, μου κλέβουν χαμόγελα και τα χαρίζουν σε όποιον μπορεί να δεχτεί, ότι τα έχει ανάγκη. Χαίρομαι. Γέμισα ξαφνικά. Μη σταματήσεις να μου λείπεις. Εσένα αγκάλιά, δώσμου φωτιά και βρέξε με, ως τον πάτο. Νερό. Φωτιά. Κι εσένα. Chiou!
*Xorxe
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
09:55
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:33
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
17:06