Sunday, 27 January 2008
Friday, 25 January 2008
Friday, 18 January 2008
Olympiacos - Panathinaikos, 4 - 0..
"ROZ fanela i prwti sou VAZELA, KOKKINA forane autoi pou se..??? ....4
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:01
Thursday, 27 December 2007
Thursday, 13 December 2007
Olympiacos - werder vremen, 3 - 0
ΕΙΣΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΘΡΥΛΕ ΠΟΥ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΑ
ΜΟΥ ΤΡΥΠΑΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΕΙΣΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΔΥΝΑΤΗ
ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΑΝ ΚΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΑΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ
ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕ, ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕ
ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΓΙΑΤΡΕΥΤΩ ΟΥΤΕ ΦΑΡΜΑΚΟ ΝΑ ΒΡΩ
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ..




Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
18:14
Tuesday, 11 December 2007
Street Panthers

Ναι είναι αυτοκόλλητα και κολλάνε πάνω στην ηλίθια νοοτροπία του εγκεφάλου τους..
http://www.streetpanthers.gr/
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
01:33
Thursday, 29 November 2007
Thursday, 25 October 2007
Eisai sto mualo, kati magiko, opou pas esu 8a 'mai panta egw na sou tragoudw..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
17:36
Sunday, 21 October 2007
Thursday, 4 October 2007
Tsapouuuuu..! werder - Olympiacos

3/10/2007 ..sti germania, 1-3..!
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
02:12
Monday, 10 September 2007
Heroes never die.. - Thnx guys
Time: Summer 2007, Place: Greece/Hellas, Fact : 70 Deaths.
The video was made by σμυναγό Δημήτριος Στοιλίδης who got killed along with υποσμηναγό Ιωάννη Χατζούδη while attempting to put off fires at Styra in Evoia.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
00:34
Sunday, 9 September 2007
Ημερολόγιο - Χρήστος Θηβαίος
Τόσα χρόνια μες στους χάρτες μου σε ψάχνω
και ας μην έσκυψες ποτέ
στο μέτωπό μου με τα δυο σου χείλια
ν'αφήσεις μια ανάσα στη ζωή μου
Κι αν η προσευχή μου οινόπνευμα μυρίζει
καπνό και πυρετό
Στο γυάλινο το κύμα τ'όνομά σου φωνάζω
να καθρεφτιστεί η φωνή μου
Και στην όχθη που χτενίζεσαι ακουστεί
σαν αλμυρό τραγούδι που σου φέρνει
ερωτευμένο το νερό
Και στο διάβολο πουλάω την ψυχή μου εγώ
για να βρεθώ απόψε τυλιγμένος στου κορμιού σου το βυθό
Κάπου η νύχτα μεσοπέλαγα κρεμιέται
στην αγχόνη του ουρανού
και ο δαίμονας καβάλα στο σκοτάδι
αρπάζει τη μετέωρη ευχή μου
και σαν άστρο καυτερό προς το νησί σου
τα λόγια μου πετάει πληγώνοντας τα βράχια και την άμμο
στη χτένα σου καρφώνει την ψυχή μου
και σταγόνα τη σταγόνα κυλάω εγώ
σαν αλμυρό νερό στους ώμους και στον ακριβό σου το λαιμό
και ας μην το ξέρω πως του λόγου σου στην ανεμόσκαλα εκεί
με περιμένει για να μου λιμάρει το σχοινί
Πάνε χρόνια που αντίκρυ αναβοσβήνουν τα φώτα κάποιας γης
τα φώτα κάποιας ξεχασμένης νήσου,
που λένε είν'οι κορφές του παραδείσου
Μα το ξέρω είναι της θάλασσας τα μάγια,
δεν υπάρχει αυτή η στεριά
μιας και κανείς ποτέ του εκεί δεν πήγε
γι'αυτό σφιχτά κρατιέμαι στο κορμί σου.
Και μπροστά απ'τους κολασμένους περνάω εγώ
σαν μια σκια που σεργιανάει στον Αδη τη δικιά σου μυρωδιά
και είναι, λέω, ο παράδεισος για μας αγάπη μου μικρή να μοιραζόμαστε τούτη
την κόλαση μαζί..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:59
Saturday, 8 September 2007
Friday, 31 August 2007
Tzimakos - O Lakos Me Ta Asteia
Ο λάκος με τ'αστεία που σκάβω από παιδίη τέλεια ληστεία που έχω σκαρφιστεί
με σφίγγει σαν παπούτσι ντόπιο και μπαλωμένο
στο χείλος του Ζαλόγγου το τέλος περιμένω.
Θέλω να πέσω μέσα σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα της μάνας μου τα ρούχα να φορώ.
Με δώρο μια κιθάρα ασπίδα του μπαμπά
που πήραμε δεκάρι στα μαθηματικά
τα πρώτα τραγουδάκια με στίχους τολμηρούς
με διώχνουν από κύκλους αντιστασιακούς.
Είπα θα πέσω μέσα σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα της μάνας μου τα ρούχα να φορώ.
Το τσίρκο που'χω στήσει σε υπόγειο μαγαζί
βουλιάζει και με παίρνει και μένανε μαζί
βουτάω το μαύρο χιούμορ σε έγχρωμη οπή
και δάχτυλο Κυρίου μου γνέφει σιωπή.
Γι'αυτό θα πέσω μέσα σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα της μάνας μου τα ρούχα να φορώ.
Θέλω πέσω μέσα σε χάχανα και γέλια να πνιγώ
να γίνω πριγκιπέσσα της μάνας μου τα ρούχα να φορώ.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:31
Tuesday, 28 August 2007
Wednesday, 22 August 2007
Martha Fritzila - Milia (traditional song of Karpathos)
Άιντε μηλιά μωρέ στον εγκρεμό, άιντες καλέ με μήλα φορτωμένη..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
20:52
Thanasis Papakonstantinou - Skoularikaki
Ένα πουλί απόδημο καθόταν στην πλατεία
χάζευε τους περαστικούς κι έπινε μπύρα κρύα
η πρώτη φέρνει δεύτερη κι η δεύτερη ζαλάδες
κάτω από τα καθίσματα κινούνται συμπληγάδες.
κι ενώ στο Vox παιζότανε έργο του Παζολίνι
χάλασε απότομα ο καιρός και ξέσπασε μπουρίνι
δεν ήταν στάλες της βροχής για να κρατάς ομπρέλα
ήτανε μπάτσοι διάλεχτοι που ψάχναν πασαρέλα.
κανένας δεν τους κοίταξε τους γύρισαν την πλάτη
και μείνανε τα μανεκέν στην πίκρα και στο άχτι
κι έτσι όπως ήταν του χεριού την πέσαν στο πουλάκι
γιατί είχε στη φτερούγα του φθηνό σκουλαρικάκι.
με γεια το μοντελάκι σου που έφτιαξε ο Τσεκλένης
κυρ' αστυνόμε το φτωχό τι έφταιξα και δέρνεις?
φταίει το σκουλαρίκι σου γιατί αντάυγες βγάζει
κι ενώ 'μαι αυτοκράτορας γελάει και με χλευάζει.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
12:11
Tuesday, 21 August 2007
Thassos, Samothraki, Naxos - 2007
Θάσος ..Αρχάγγελος Μιχαήλ.
Θάσος ..απ'τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Θάσος ..η Κορώνα των Λιμεναριών.
Θάσος ..στην Κορώνα των Λιμεναριών.
Θάσος ..Πανσέληνος στην Κορώνα των Λιμεναριών.
Θάσος ..στο Πευκάρι.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:38
Monday, 16 July 2007
Friday, 13 July 2007
Thursday, 12 July 2007
Foivos Delivorias - To Kalokairi


Στην ομορφιά του θα γίνεις χαζούλα όπως ήσουν μικρή
Θα μας γυρίζεις την πλάτη σου ανοίγοντας το παρεό
Να σε κοιτάξει ο ήλιος – Να σε κοιτάξει ο ήλιος
Θα σαι για λίγο το αίνιγμα που δεν θα λύσει κανείς
Θα σε φυλάει από γύρω στρατός σπαστικοί συγγενείς
Θα μισανοίγεις τα πόδια σου και θα τα κλείνεις ξανά
Κάνοντας πως δε ξέρεις - Κάνοντας πως δε ξέρεις
Κι ύστερα πάλι χειμώνας και χρήμα που μονολογεί
Κι ύστερα πάλι βραδιές με κινέζικο και κομεντί
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο χαμηλά η μουσική
Το καλοκαίρι θα ‘ρθει και στη θάλασσα θα επιστραφείς
Μες το βυθό θα προσέχουν οι ιππόκαμποι να μη χαθείς
Κι όταν θα βγάζεις για λίγο σε μια σου βουτιά το μαγιό
Θα ‘σαι στον κόσμο η μόνη - Θα ‘σαι στον κόσμο η μόνη
Θα ‘σαι για λίγο ο έρωτας που δε ζήσει κανείς
Θα ‘σαι το σώμα σου μόνο κι αυτό θα το ξέρουμε εμείς
Που μας γυρίζεις την πλάτη σου πάντα την ίδια στιγμή
Που βασιλεύει ο ήλιος - Που βασιλεύει ο ήλιος
Κι έρχεται πάλι χειμώνας και χρήμα που μονολογεί
Κι έρχονται πάλι βραδιές με κινέζικο και κομεντί
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο χαμηλά η μουσική
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:40
Monday, 2 July 2007
Καίγομαιιιιιιι..!! - Πάρνηθα 2007
Καίγομαι, καίγομαι - Νίκος Γκάτσος, Σταύρος Ξαρχάκος
Όταν γεννιέται ο άνθρωπος ένας καημός γεννιέται
όταν φουντώνει ο πόλεμος το αίμα δε μετριέται
Καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι πέτα με σε θάλασσα βαθιά
Ορκίστηκα στα μάτια σου που τα 'χα σαν βαγγέλιο
τη μαχαιριά που μου 'δωκες να σου την κάμω γέλιο
Καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι πέτα με σε θάλασσα βαθιά
Μα συ βαθιά στην κόλαση την αλυσίδα σπάσε
κι αν με τραβήξεις δίπλα σου ευλογημένος να 'σαι
Καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά
πνίγομαι πνίγομαι πέτα με σε θάλασσα βαθιά
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
11:16
Friday, 29 June 2007
ΘΕΛΩ ΑΔΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!
-γιατί το εννέα με πέντε κάθε μέρα, με τόσα άλλα που θέλω να κάνω και δε προλαβαίνω, το νιώθω ..βάρβαρο!
-γιατί θέλω να φύγω από την Αθήνα ..ΤΩΡΑ!
-γιατί θέλω κάποιο δάσος να με τυλίγει με τη σκιά του, εδώ μου μυρίζει η καμμένη Πάρνηθα και τα νεκρά ελάφια.
-γιατί δε θέλω να βλέπω τα μούτρα τους, του κάθε μαλάκα και του κάθε ανεύθυνο-υπεύθυνου.
-γιατί θέλω να διαβάσω ένα βιβλίο ..με ηρεμία.
-γιατί θέλω να γίνω ένα με την αιώρα μου.
-γιατί θέλω να απενεργοποιήσω τα κινητά μου.
-γιατί θέλω να κολυμπήσω ελεύθερα χωρίς σημάδια από το μαγιό.
-γιατί δεν θέλω να κουβαλάω μαζί μου κατσαβίδια, προγράμματα, χαρτιά, cd και dvd, κλειδία και άγχος.
-γιατί βαράω μύγες όταν δε παίζει δουλειά και το κόστος του χαμένου χρόνου είναι ανεκτίμητο.
-γιατί τα πρωινά της δευτέρας είναι "τρομοκρατία", μαζί με τα πρωινά της τρίτης, της τετάρτης, της πέμπτης και της παρασκευής.
-γιατί θέλω βουνό και θάλασσα να βλέπω μόνο.
-γιατί είμαι σπίτι και πατάω το 9 για να πάρω τηλέφωνο, λες και είμαι στην εταιρία.
-γιατί στο ασανσέρ είμαι στο ισόγειο και πατάω "ισόγειο" και αναρωτιέμαι με απορία γιατί δεν ξεκινάει.
-γιατί θέλω να κουβαλάω τη σκηνή μου στην πλάτη μέχρι να βρώ το καλύτερο σημείο να τη στήσω.
-γιατί στην εταιρία δε μας επιτρέπουν να φοράμε σανδάλια και βερμούδες, στον καύσωνα.
-γιατί μάλλον πρέπει να πάω διακοπές.
-γιατί το έχουμε γαμήσει ..με το pro evolution, ας παίξουμε στην παραλία ή στο δάσος μπάλα.
-γιατί θέλω να φοράω μάσκα και βατραχοπέδιλα και στο γραφείο δε μας το επιτρέπουν κι αυτό.
-γιατί είναι οι μπαταρίες μου για όλο το χειμώνα. Και έχω αποφορτιστεί.
-για όλα αυτά και άλλα που θα τα κάνω όταν την πάρω. Την τιμημένη..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:37
Tuesday, 26 June 2007
Πίνω Μπάφους και Παίζω Pro.. - Locomondo 2007
Ξέρω τι σκέφτεστε....
Πότε θα τελειώσουμε επιτέλους,
να παμε σπίτι να μαζευτούμε με την παρέα μας
και να παίξουμε κανά τουρνουά pro evolution..
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
10:34
Thursday, 14 June 2007
*Καίγομαι για νερό..
.. ας ανοίξει η φωτιά να με λούσει με ήλιο καυτό, να δροσιστώ με μια βουτιά στης γης το βυθό. Δέντρα να αγγίζουν εμένα απ'τα τεντομένα σχοινιά της αιώρας, προέκταση των χεριών μου βιβλία, μπύρες, τσάγια και κρασιά. Άσε με να δω το βουνό πως μιλάει στα ποτάμια του, δώσμου ώρες, μέρες, μήνες και χρόνια να χαζεύω την αλμύρα του, άσε με να το δω πως κολυμπάει μία στ'ανοιχτά και πότε στα ρυχά. Και την νύχτα να λούζομαι αστέρια, για το φεγγάρι δε θα πω, για 'κείνο τα ξέρεις όλα. Ωρίωνα και Ανδρόμέδα, ταξίδι με το πλοίο, χαράματα ανάσκελα και μεσημέρι χώμα μετά τη βροχή να μυρίζει, προσευχές μη ξαναβρέξει γιατί τα πράγματα στη σκηνή έγιναν μούσκεμα. Κεριά την ημέρα αναμένα, ελευθερία. Ελευθερία στα γόνατά μου να μπορούν να γυρνάνε τη γη, χωρίς να τα παίζουν. "Δώσμου λίγη ακόμα αγάπη", κι άσε με να γελάω. Ξέρω τι να κάνω. Έμαθα. Με τον καιρό θα τα βρω, και με 'σένα. Και με 'μένα. Γελάω. Τα σημάδια, μου κλέβουν χαμόγελα και τα χαρίζουν σε όποιον μπορεί να δεχτεί, ότι τα έχει ανάγκη. Χαίρομαι. Γέμισα ξαφνικά. Μη σταματήσεις να μου λείπεις. Εσένα αγκάλιά, δώσμου φωτιά και βρέξε με, ως τον πάτο. Νερό. Φωτιά. Κι εσένα. Chiou!
*Xorxe
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
09:55
Thursday, 31 May 2007
The Sandman - Οι κυνηγοί Των Ονείρων
Το βιβλίο εντάσσεται στη μυθολογία των κόμικς Sandman, του σημαντικότερου ίσως κόμικ της δεκαετίας του 1990, δημιουργίας πάλι του Gaiman, ο οποίος στους Κυνηγούς των Ονείρων προχωρά ένα βήμα πέρα από την αισθητική που καθιέρωσε το έργο του, αποφασίζοντας να συνεργαστεί με τον δημοφιλέστερο σύγχρονο Ιάπωνα ζωγράφο. Στην αρχαία Ιαπωνία, ένας μοναχός και μια αλεπού ερωτεύονται, ενώ την ίδια ώρα ο τοπικός άρχοντας καταστρώνει καταχθόνια σχέδια για να απαλλαχθεί από το φόβο που τον κατατρύχει. Όταν οι δρόμοι τους διασταυρώνονται, η αλεπού παγιδεύεται στα όνειρα του μοναχού κι εκείνος για να τη σώσει αναγκάζεται να ταξιδέψει στον ονειρόκοσμο του Μορφέα, του Βασιλιά των Ονείρων. Με φόντο την αρχαία Ιαπωνία, ο Gaiman υφαίνει ένα μαγευτικό παραμύθι για την αγάπη, την αφοσίωση, την απληστία και την προδοσία, και ο Amano το εικονογραφεί με τους αισθησιακούς και υποβλητικούς πίνακές του.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:33
Tuesday, 29 May 2007
Tsilimpithras, Bourboulithras, ...Pitsilithras! - Komotini, Maios 2007
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
17:06
Monday, 14 May 2007
Thursday, 3 May 2007
Παύλος Παυλίδης - Τα Περιστέρια
Απλώς να βρίσκεται εκεί και να υπάρχει
Και κείνο τόσα χρόνια είχε μάθει
Να ζει μαζί της.
Τα περιστέρια περιμέναν στην πλατεία
Κάθε απόγευμα να τα ταΐσει
Όμως απόψε η παράξενη κυρία είχε αργήσει.
Μπήκε στο σπίτι της απότομα ο αέρας
Κι όπως τίναζε από πάνω του τ’ αστέρια
Την τρόμαξε και κάτι κρύα χέρια
Της δείχνανε το τέλος της ημέρας.
Από τότε όλα αυτά τα καλοκαίρια
Μπαίνουν στο σπίτι με μηνύματα στο ράμφος
Από τον άλλο κόσμο πέρα από το βάθος
Κάτι παράξενα πουλιά τα περιστέρια.
Αν σηκωθεί μέσα στον ύπνο σου ο αέρας
Και ‘ρθει στο τζάμι σου μπροστά και μουρμουρίζει
Πες του να πει μια ιστορία τη γνωρίζει
Την ιστορία με την ωραία και το τέρας.
Και ‘γω που χρόνια τώρα ζαλισμένος
Γυρνώντας σπίτι μου περνώ απ’ την πλατεία
Αναρωτιόμουν λίγο πριν αφηρημένος
Τι απέγινε εκείνη η κυρία.
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
12:16
Monday, 23 April 2007
Who Reality Care's?
Αναρτήθηκε από
Xorxe
στις
15:03



Tango kai goal..
Darko kai diplo..













